SP-TTC i zmiana pór roku

Wczoraj odbyła się kolejna runda wtorkowych zawodów telegraficznych „Tuesday’s Telegraphy Contest” – szczegóły na https://spcwc.pl/.

Przemawia do mnie ich zwięzła forma: 80/40 metrów, jedna godzina, poza weekendem – wtorek, 21:30 (lokalnego) – stan dziecka – śpi 😉 Oprócz raportu wymienia się tylko numer kolejny QSO. Godzina podzielona jest na 4 rundy po 15 minut, nie można powtarzać QSO w ramach jednej rundy, ale dwóch osobnych – już tak, np. o 19:58 i 20:01 (UTC) – to jedyna „niestandardowa” zasada.

Ledwo zaczęliśmy drugą połowę sierpnia, a nadchodząca jesień już daje o sobie znać. Jedno to, że w działkowym shacku po lekkim przewietrzeniu jest 18*C i szorty jako ubiór całodniowy przechodzą do kategorii „wakacyjne wspomnienia”; ale tak bardziej radiowo: 40 metrów o godzinie wpół-do-dziesiątej to już nie jest pasmo na SP – to pasmo na szerszą Europę, a niedługo także DXy. Nic w tym złego – ale zawody zmieniają swój lokalny charakter. Może trzeba rozciągnąć więcej drutu i spróbować na 80 metrach?

Mapa QSO i względnie tożsamy z nią zrzut z RBN pokazują, że nie ma co liczyć na odbicia poniżej ~600 kilometrów. Dalsze stacje się robi fajnie, ale czuć, że o ile na lokalne QSO 5W nie odbiegało bardzo mocno od „pełnej setki”, to przy pileupach z SP z jakimi zmagają się stacje w EU, trafiamy z automatu na koniec kolejki.

Biorąc pod uwagę powyższe, mój poprzedni wynik czyli 50 QSO w jednej z lipcowych tur, był wczoraj trudny do wyrównania. Sygnały z SP były mocno zmasakrowane przez jonosferę, z minuty na minutę było czuć spadający MUF. Finalnie, udało mi się zrobić 33 QSO, co prawda z niskiego EFHW, a nie jak ostatnio – pełnowymiarowego verticala.

Miałem za to doskonałą okazję do przetestowania nowego loggera, którego napisała dla mnie AI, stricte pod moje wymagania. Zwie się flog, cechuje się wybitnie minimalistycznym interfejsem i robi wszystko co logger powinien, ale nic więcej. Pozwala logować (i edytować) łączności, ma jedną linijkę do wpisywania (na styl Tucnaka), gdzie w dowolnej kolejności można umieścić CALL RST NR, a program sam zorientuje się co jest czym. Ostrzega przed duplikatami w ramach jednej tury, a także umie nadawać podstawowe komunikaty na CW: CALL, CALL+TEST, HISCALL, EXCH, HISCALL+EXCH. Wszystko, co potrzeba do sprawnej pracy w zawodach – no może bez „TU” – to leciało z klucza 🙂 Natywnym formatem zapisu logów jest Cabrillo, więc po skończonych zawodach nic nie trzeba eksportować, tylko wybrać plik i wrzucić go na stronę organizatorów. Którym przy okazji serdecznie gratuluję inicjatywy, której udało się skupić już ok. 100 stacji biorących udział.

73 de SQ3SWF

Zaszufladkowano do kategorii Bez kategorii | Możliwość komentowania SP-TTC i zmiana pór roku została wyłączona

Poznański Turniej Operatorów 2026

Czas rozruszać UKFowy eter w Poznaniu i nie tylko!

Kluby SP3YEE, SP3YOR, SP3PSM organizują wydarzenie mające na celu aktywizację operatorów i popularyzację pracy w pasmach UKF (6m – 23cm).

Wszystkie informacje znajdują się na stronie:

https://turniej.org.pl

W skrócie:

  • co 2 tygodnie, od 5 czerwca do 20 września 2026, razem 9 tur
  • przedłużony weekend, piątek-niedziela, 17-21 czasu lokalnego
  • robimy QSO, każde QSO to jeden punkcik
    • chyba że pracujemy z terenu – wtedy każde QSO to 2 punkty!
  • dobrze się bawimy – należy przeprowadzić >= 10 QSO w trakcie każdej tury
  • przesyłamy logi na stronę.

W imieniu własnym i klubowym, zachęcam do udziału, do aktywacji terenowych, do modernizacji, ulepszeń i rozwoju własnej stacji UKF i umiejętności operatorskich.

73 de SQ3SWF

Zaszufladkowano do kategorii Bez kategorii | Możliwość komentowania Poznański Turniej Operatorów 2026 została wyłączona

Próby łączności kryzysowej – 13.02.2026

Po treściwej i dobrze odebranej prelekcji na temat łączności kryzysowych, którą w styczniu przeprowadził w klubie Grzegorz SP3VZY, w ostatni piątek odbyły się próby łączności na UKF, aby w praktyce przećwiczyć „nową” formułę łączności. Raport z prób można znaleźć na tej stronie.

Zaszufladkowano do kategorii Bez kategorii | Możliwość komentowania Próby łączności kryzysowej – 13.02.2026 została wyłączona

Terminy egzaminów krótkofalarskich w Poznaniu 2026

Poniżej lista terminów:

  • 21 stycznia (środa), godz. 15:00
  • 16 lutego (poniedziałek), godz. 09:00
  • 18 marca (środa), godz. 15:00
  • 15 kwietnia (środa), godz. 11:00
  • 12 maja (wtorek), godz. 08:00
  • 11 czerwca (czwartek), godz. 11:00
  • 8 lipca (środa), godz. 11:00
  • 3 sierpnia (poniedziałek), godz. 08:00
  • 4 września (piątek), godz. 11:00
  • 30 września (środa), godz. 09:00
  • 2 października (piątek), godz. 11:00
  • 30 października (piątek), godz. 15:00
  • 27 listopada (piątek), godz. 15:00
  • 22 grudnia (wtorek), godz. 09:00

Egzaminy odbywają się w delegaturze UKE mieszczącej się przy ul. Kasprzaka 54.

Powyższe terminy mogą ulec zmianie, więc warto sprawdzić u źródła: https://bip.uke.gov.pl/jak-uzyskac-rezerwacje–pozwolenie–zezwolenie-tresc/egzaminy-amatorskie,20.html

Pod poniższym adresem znajdziemy też opis procedury zapisywania się na egzamin.

73 i powodzenia dla wszystkich starających się o uzyskanie pozwolenia w służbie amatorskiej!

Zaszufladkowano do kategorii Bez kategorii | Możliwość komentowania Terminy egzaminów krótkofalarskich w Poznaniu 2026 została wyłączona

Realizacja amatorskiej łączności w sytuacjach kryzysowych

Krótkofalarska „samowystarczalność”, tzn. możliwość prowadzenia łączności na falach radiowych, bez konieczności korzystania z infrastruktury udostępnianej nam przez zewnętrzne podmioty, to cecha o której czasami zapominamy w epoce stabilnego internetu i telefonii.

Jak pokazuje historia ostatnich lat w Polsce i poza granicami, sytuacje kryzysowe zdarzają się, często bez wcześniejszej zapowiedzi. Warto być więc gotowym i umieć wykorzystać swój radioamatorski sprzęt w odpowiedni sposób – ćwiczenia i praktyka to najlepszy sposób na przygotowanie.

Grzegorz SP3VZY w oparciu o wieloletnie doświadczenie stworzył krótki i treściwy dokument, w którym spisał zasady i dobre praktyki pracy w sieci łączności ratunkowej lub kryzysowej.

Zachęcam do zapoznania się z dokumentem TUTAJ.

Zaszufladkowano do kategorii Bez kategorii | Możliwość komentowania Realizacja amatorskiej łączności w sytuacjach kryzysowych została wyłączona

2026 – informacje składkowe.

Składki klubowe na 2026 można opłacać na numer konta:

84 1140 2004 0000 3502 7494 2196

W tytule wpłaty proszę o podanie znaku i okresu jakiego dotyczy składka, miesięcznie (15 zł) lub rocznie (180 zł).

Zaszufladkowano do kategorii Bez kategorii | Możliwość komentowania 2026 – informacje składkowe. została wyłączona

HNY 2026!

Wszystkim klubowiczom, sympatykom, krótkofalowcom i miłośnikom radia, w imieniu własnym jak i Klubu składam serdeczne życzenia noworoczne!

Niech 2026 obdarzy Was zdrowiem i energią na realizowanie swoich pasji.

Żeby w nowy rok nie wkraczać z pustym logiem, nasze pasma fal krótkich są intensywnie aktywowane w ramach akcji WWA: https://hamaward.cloud/wwa/award

Łatwy i przyjemny sposób na zimowe rozruszanie mikrofonów, kluczy lub WSJT-X.

73 de SQ3SWF / SP3YOR

Zaszufladkowano do kategorii Bez kategorii | Możliwość komentowania HNY 2026! została wyłączona

Malta z radiem – opis wyprawy SP3VZY

Wyjeżdżając na wypad urlopowy na Maltę, która jest członkiem Unii Europejskiej, a a co za tym idzie obowiązują tam regulacje CEPT, zabrałem ze sobą prosty zestaw do pracy terenowej na falach krótkich. Zakładałem, że w chwili wolnej od zwiedzania znajdę miejsce, z którego nawiążę kilka łączności po Europie.

Zestaw radiowy składał się z transceivera IC-705 z dodatkowym źródłem zasilania, aby osiągnąć maksymalną moc 10 W, oraz prostej anteny GP ¼ fali na pasmo 14 MHz wraz z trzema przeciwwagami. Dodatkowo zabrałem prosty manipulator telegraficzny oraz automatyczną skrzynkę antenową mAT dedykowaną do pracy z IC-705. Jako dodatkowe źródło zasilania służył pakiet akumulatorów LiFePo 4×3,6 V. Wspornikiem do anteny był teleskopowy maszt firmy SOTABEAMS o maksymalnej długości 6 m, przy bardzo kompaktowym wymiarze transportowym 53 cm, mieszczący się do typowej walizki turystycznej.

Zakładałem możliwość nadawania z Malty z plaży lub innego wolnego miejsca. Po przyjeździe do hotelu, przeglądając na miejscu oferty wycieczek indywidualnych natrafiłem na wycieczkę na wyspę Comino, która jest najmniejszą z trzech zamieszkałych wysp archipelagu maltańskiego, mieszkają tam dwie osoby a powierzchnia wyspy to 3,5km2. Comino leży pośrodku pomiędzy Maltą i drugą co do wielkości wyspą Gozo. Comino w programie IOTA ma oznaczenie identyczne jak pozostałe wyspy, jest to EU-023. Natomiast na wyspie Comino znajduje się park Natura 2000 o oznaczeniu MT-0017.

Pełna nazwa parku w języku maltańskim, który jest językiem semickim, pewną mieszaniną arabskiego, włoskiego, francuskiego i oczywiście brytyjskiego brzmi: Kemmuna u l-Gżejjer ta’ Madwarha Natura 2000.

Koszt wycieczki był na tyle przystępny, że wybrałem opcję aktywowania nowego miejsca w systemie dyplomowym POTA.

Wyspa jest skalnym wapiennym tworem, roślinność na niej ograniczona jest do traw i małych krzaków które w sezonie letnim spalone słońcem przybierają odcień beżu.

Dwa dni przed wyprawą na Comino sprawdziłem sprzęt rozwijając go na dachu hotelu, w okolicy basenu, antenę i na podstawowej mocy 5 wat zrobiłem łączność z paroma stacjami z Europy: G3XJS/QRP (5W) Peter z Londynu, IZ1AWE, RG5A, SQ9MZ, OK2PMF, 4O7AKA, SP9BRP i oczywiście Olgierd SQ3SWF.

Nadawałem tylko w paśmie 14Mhz, sygnały które do mnie docierały były nie za wysokie, występowało duże QSB i był bardzo mocny QRN – zakłócenia elektrostatyczne. Myślałem ze to sprawka instalacji elektrycznej w od hotelu, ale później na Comino okazało się, że to jednak wpływ silnych naładowanych mas powietrza od strony Afryki. Działo się tak, ponieważ moja antena nie była zwarta dla napięcia stałego.

Planowana wyprawa na Comino obejmowała przepłynięcie statkiem wycieczkowym z wzdłuż niesamowitego klifowego wybrzeża Malty, wyspy św. Pawła, opłynięcie Comino od północnej strony, następnie postój w zatoce Blue Lagoon na Comino przez 4 godziny i opłynięcie od południa i powrót na Maltę.

Wysokość względna na wyspie waha się maksymalnie do 70 m nad poziom Morza Śródziemnego.

Od strony Gozo jest pięknie położona zatoka o nazwie Blue Lagoon o niesamowitym szafirowym kolorze wody, przejrzystość tam dochodzi do 10m głębokości.

Na Comino zawijają statki wycieczkowe bezpośrednio do skalistego brzegu.

Na miejsce postoju wybrałem zacienioną małą grotę skalną utworzoną naturalnie w wysokim brzegu wyspy z pięknym widokiem na zatokę.


W oddali widać prom kursujący pomiędzy Maltą a Gozo.


Ze względu na brak możliwości montażu odciągów do masztu (lita skała) oparłem wysunięty maszt o krawędź nawisu skalnego. Wcześniej zawinąłem parę zwojów przewodu anteny na części wysuniętego masztu poza dach mojego schronienia.

Skrzynka antenowa okazała się nieodzowna do zestrojenia anteny, ponieważ antena zestrojona do pracy na gruncie przewodzącym typu ziemia lub piasek nie chciała pracować na litej skale.

Po podłączeniu systemu antenowego i sprzętu nawiązałem pierwszą łączność z Piotrem SP3MKS, następnie z Olgierdem SQ3SWF, umawiając się poprzez komunikator, następne łączności, prawie 40, nawiązałem robiąc wywołanie w części telegraficznej pasma 14 MHz, 21 MHz oraz 28 MHz. Warunki na pasmach były w miarę dobre, chociaż przeszkadzał silny QRN wyładowań statycznych, przeprowadziłem około 40 QSO z następującymi DXCC: SP3, SP9, SQ3; LZ1, LZ2, LZ3; DL1, DL7, DF5; UY0, UR5; F4; IK0, IK2, IZ3, IK5, IW5, IZ7; 4Z4; MM0, G4; OK1, OK2, OK4, OK7; OM1; PA3; S55; EA3; LA3; ON6; RA8.

Część stacji najbliższych europejskich, odbierałem z bardzo silnymi sygnałami, natomiast szczególnie stacje zlokalizowane ponad 1500km (MM, RA8, LA) były dosyć mocno zaszumione, co chyba stanowił problem słabej pracy przeciwwag anteny.

W tak bliskie Afryce tereny należy jednak zabierać anteny pętlowe typu delta które są zamkniętymi antenami i mają większą odporność na zakłócenia atmosferyczne oraz nie ma na ich pracę tak duży wpływ przewodność gruntu, nad którym są rozwieszone, co na litej skale dyskwalifikuje anteny typu GP.

Po prawie 3 godzinach pracy zmęczony, ale w wyśmienitym humorze udałem się w drogę powrotną. Przechodząc koło mostka kapitańskiego oczywiście nie omieszkałem zobaczyć jakie radio mają zamontowane na statku do łączności VHF. O dziwo był to sprzęt tej samej firmy co mój transceiver.

Grzegorz Jung SP3VZY
Maj 2025

Zaszufladkowano do kategorii Bez kategorii | Możliwość komentowania Malta z radiem – opis wyprawy SP3VZY została wyłączona